AANGEGREPEN
Ik bezocht het oorlogsmonument
op een wat rustiger moment.
Ik zag de goede herder, herkende
de tekst die staat geschreven:
schaduw, dal, kwaad niet vrezen.
Ik las de namen, sprak ze uit,
dat lukt in twee minuten niet.
Honderdtweeënveertig mensen.
Iets verderop het ereveld met al
die witte kruizen. Ik dacht nog
verder weg en toch vrij dichtbij:
het land met voetbalvelden vol
verse graven. Hun familie hier.
Al zijn er die de historie willen
herschrijven, deze doden blijven
levend bewijs van mensendaden.
Ik weet niet wat er erger is: gemis
of de geschiedenis die zich maar
blijft herhalen. Wat let ons vrede
te bewaren en plaats te bepalen
als die goede herder daar? Paraat,
onschuldig lam omarmd, alert, nabij,
keihard in brons, niet meebewegend
als het om onrecht gaat en medeleven.
Fiet van Beek,
eilanddichter
